Bóg się rodzi

  C              F
 Bóg się rodzi, moc truchleje,
  C                 G
 Pan niebiosów obnażony.

 Ogień krzepnie, blask ciemnieje
 Ma granice nieskończony.
  G7      C
 Wzgardzony okryty chwałą,
 Śmiertelny król nad wiekami.
 A Słowo ciałem się stało
 I mieszkało między nami.
  C    CΔ C7      F FΔ f
 Cóż masz, niebo, nad ziemiany?
  C      G4  F4  D   G
 Bóg porzucił szczęście swoje,
 Wszedł między lud ukochany,
 Dzieląc z nim trudy i znoje.

    d7         G9      C
 Niemało cierpiał, niemało,
  d7              G°

 Żeśmy byli winni sami.
 d7          G  G+    C
 A Słowo ciałem się stało
 B            B678    C
 I mieszkało miedzy nami
 
W nędznej szopie urodzony,
 Żłób Mu za kolebkę dano.
 Cóż jest, czym był otoczony?
 Bydło, pasterze i siano.
 Ubodzy, was to spotkało,
 Witać Go przed bogaczami.
 A Słowo ciałem się stało
 I mieszkało miedzy nami
 
Potem i króle widziani
 Cisną się między prostotą,
 Niosąc dary Panu w dani:
 Mirrę, kadzidło i zło.
 Bóstwo to razem zmieszało
 Z wieśniaczymi ofiarami.
 A Słowo ciałem się stało
 I mieszkało miedzy nami
 
Podnieś rękę, Boże Dziecię.
 Błogosław ojczyznę miłą.
 W dobrych radach, w dobrym bycie,
 Wspieraj jej siłę swą siłą.
 Dom nasz i majętność całą,
 I wszystkie wioski z miastami.
 A Słowo ciałem się stało
 I mieszkało miedzy nami